درد دلش...

باور کنی یا نه

بود روزهایی که او فقط پرسه میزد

و

درد دلش را به آهی که میکشید،به قدمهایی که میزد،به کف خیابونی که نگاهش را دزدیده بود

و

به زبری دیوار،دود سیگار و تیر برق کم نور ته کوچه میگفت...

به بارانی که بی وقت میبارید و به سرمایی که رمقش را بریده بود