خیال مکن،دلشوره میگیری

سر به هوا باش و به آبی دل ببند

خیال مکن،دل شوره میگیری

بعد نوشت:نگران احوالم مباش،جاده مه آلود سکوت دارد،ترس دارد،دل شوره دارد و ...

باید رفت،بمانی دل شوره میگیری به اندازه تمام عمری که در همان روزهای گذر کرده،گرفتارش بودی

و میتونست بشود در این مسیر نرسیدنها بهانه ها را کنار گذاشت...